yüzon

yemeklerimizi salonda ve televizyonsuz yiyemeyen bir aile olarak her sabah mevcut olan aile üyeleriyle yapılan kahvaltılarda benim tercihim olan cnbcedeki ekonomi haberleri yerine çoğunluğun tercihi olarak trt1deki sabah programını izliyoruz. bol gülüşlü, insanların mutlu olduğu, yemek yaptıkları, doktorların halkın dertlerine çare olduğu, şarkıların söylendiği standart sabah programlarından biri. gıcık bir muhabirimsisi var, program yapılırken orda burda gezip kendisine yapılan bağlantılarda insanlarla sohbet ediyor. ama o kadar gıcık. bir de türk sanat müziği söyleyen şarkıcılar var. çoğunluğunu kadınların oluşturduğu genelde trt radyosu kökenli tipler. hüzünlü bir şarkıyla başlıyorlar önce. tam “oh be bi şarkıyı daha sağ salim atlattık” diye düşünerekten beyaz peynire uzanırken dikkatimin dağıldığını gören orkestra melodiyi değiştiriveriyor. bu sefer hızlı bişeyler, kadın gülmeye başladı. herkes şen şakrak, seyircilerin elleri alkışlamaktan nasır olacak. şarkı bitince eziyet bitiyor mu? hayır. bi başkası başlıyor. ardarda kaç tane söylüyolar sayamıyorum. ve her sabah aynı işkenceyi yaşıyorum. tüm bunlar yetmiyormuş gibi sabah 11 ajansını da kaçırıyorum.